บ้านตุลาไทย
19 พฤศจิกายน 2017, 02:20:28 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: พฤติกรรมเด็กวัย 3-6 ขวบ..พูดช้า  (อ่าน 3046 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Sabaidee Luang Prabang
Newbie
*
กระทู้: 35



ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« เมื่อ: 21 เมษายน 2010, 05:48:16 AM »





พฤติกรรมเด็กวัย 3-6 ขวบ..พูดช้า

เด็กอายุ 8 – 10 เดือนจะเข้าใจความหมายของคำง่าย ๆ เช่น แม่ อย่า จุ๊จุ๊ ไม่เอานะ เป็นต้น
แต่ความสามารถในการพูดที่อายุ 1 ปี ควรพูด 1 คำที่มีความหมายได้ ที่อายุ 2 ปี

เด็กจะเข้าใจคำพูดประมาณ 25 – 50 คำ โดยสามารถพูดเป็นพยางค์ได้ เช่น
ไปเที่ยว ไม่เอา กินข้าว ป๊าป๊ะ เป็นต้น และเมื่ออายุ 3 ปี เด็กจะเข้าใจคำพูดอย่างน้อย 250 คำ
สามารถสร้างรูปประโยค มีประธาน กิริยา กรรม ได้ง่าย ๆ



สาเหตุที่เด็กพูดช้า

1. ขาดการฝึกฝน ขาดคนเข้าไปเล่น ยิ้ม สบตา คุยกับเด็ก ถ้าส่วนใหญ่ของเวลาที่เด็กตื่น
เด็กอยู่คนเดียว อาจมีพี่เลี้ยง หรือพ่อแม่คอยนั่งมองอยู่ห่าง ๆ ทำอย่างนี้ เลี้ยงวิธีการนี้
ภาษาพูดของเด็กจะไม่พัฒนาขึ้น

2. ถูกละทิ้ง ละเลย ถูกขังไว้กับของเล่น พบได้ในครอบครัวที่มีธุระยุ่งมาก

3. การได้ยินผิดปกติ เช่น หูหนวก

4. มีความผิดปกติของระบบประสาท ทำให้การรู้การแปลความหมายสับสน เช่นปัญญาอ่อน

5. โรคออทิสติก ซึ่งเป็นโรคที่มีความบกพร่องในด้านการพูด การเข้าสังคม และการเรียนรู้

6. กรรมพันธุ์ พบได้น้อยโดยเฉพาะในเด็กผู้ชายที่ครอบครัวมีคนที่พูดได้ช้า
เด็กจะมีความเข้าใจในคำศัพท์ได้เหมือนเด็กอื่น ๆ ทุกอย่าง



วิธีการช่วยเหลือ

1. พาลูกไปพบกุมารแพทย์เพื่อตรวจเช็คพัฒนาการทุกด่าน จากประสบการณ์
ในกรทำงานกับเด็ก ๆ พบว่า พ่อแม่จะเป็นบุคคลแรกที่ค้นพบว่า ความสามารถของลูกต่ำกว่าเด็กอื่น
ทั้งนี้เป็นเพราะว่าคุณคือคนที่รักลูกอย่างจริงใจ ดังนั้นคุณจะเฝ้ามอง
และเปรียบเทียบความสามารถของลูกกับเด็กอื่นอยู่แล้ว

แต่ปัญหาที่คุณค้นพบนี้ คุณจะแก้ปัญหาโดยให้ใครเป็นคนช่วย เป็นที่น่าเสียดาย
ที่พบว่าพ่อแม่ส่วนใหญ่มักนำปัญหาที่ลูกมีพัฒนากการช้านี้ไปปรึกษากับญาติ คนข้างบ้าน

ที่มีระดับความรู้ต่ำในเรื่องของเด็ก และพัฒนาการในเด็ก จึงมักได้รับคำปลอบโยนว่า
“ไม่เป็นไรหรอก โตขึ้นก็จะทำได้เอง” มากกว่าการที่ได้รับการค้นหาสาเหตุ
และรับฟังคำแนะนำอย่างเหมาะสม โดยผู้เชี่ยวชาญ

ส่วนใหญ่ของเด็กที่พ่อแม่พามาตรวจด้วยเรื่องเดินช้า พูดช้า ช่วยตัวเองได้น้อย ฯลฯ
มักจะตรวจพบว่ามีพัฒนาการช้าจริง ๆ และมักตรวจพบว่ามีพัฒนาการด้านอื่นช้าด้วย

2. ในกรณีที่สงสัยว่ามีปัญหาการได้ยิน ควรตรวจการได้ยินทุกราย เพราะปัจจุบัน
เครื่องช่วยฟังสามารถช่วยเด็กให้ได้ยินเสียงและทำให้เด็กพูดตามออกมาได้ง่ายกว่า
ในกรณีที่เด็กมีความบกพร่องในการรับรู้เสียง

3. ฝึกพูดโดยนักอรรถบำบัด และฝึกกระตุ้นพัฒนาการในด้านอื่น ๆ
ที่ช้าไปพร้อมกันโดยนักกระตุ้นพัฒนาการ

4. ปรับสภาพแวดล้อมของเด็กให้เหมาะสม ถ้าคุณต้องการให้เด็กพูดได้
เด็กก็ต้องอยู่ท่ามกลางคนที่พูดกับเด็ก สบสายตา และมองหน้าทองตา คุยกันไป
เล่นด้วยกันไปกับเด็ก อย่าปล่อยให้เด็กเล่นอยู่คนเดียวนาน ๆ

5. พ่อแม่แบ่งเวลามาฝึกฝนเด็กด้วยตนเอง เพราะจะไม่มีใครอดทนกับลุกได้ดีเท่าพ่อแม่
การส่งเด็กไปให้ผู้เชี่ยวชาญฝึก ทำได้อย่างมาก 1 – 2 ครั้งต่อ 2 สัปดาห์
แต่ถ้าพ่อแม่ไปเรียนรู้วิธีการฝึกฝน และนำกลับมาฝึกสอนลูก จะทำให้ความสามารถในการพูด
มองหน้า สบตากัน ดีขึ้น

6. พาไปตรวจเช็คความคืบหน้าของความสามารถเด็กอย่างน้อยทุก 3 เดือน



บทความวิชาการ..โดย พ.ญ. วินัดดา ปิยะศิลป์

ข้อมูลจาก..มูลนิธิเด็ก..Foundation For Children



บันทึกการเข้า

Child Research & Development Project
Tai Knowledge Base Foundation
http://www.taiknowledgebase.org
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP จดโดเมน และโฮสติ้ง | บริษัท Voip และ Asterisk | โทรศัพท์ voip ราคาถูก | หัดใช้ Asterisk ด้วยตัวเอง
Powered by SMF 1.1.20 | SMF © 2006-2009, Simple Machines
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!