บ้านตุลาไทย
19 พฤศจิกายน 2017, 02:15:11 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] 2 3 ... 15   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: เมื่อผมริอ่านทำสวน  (อ่าน 103657 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
แสนไชย
Hero Member
*****
กระทู้: 4000


ดูรายละเอียด
« เมื่อ: 03 มิถุนายน 2007, 22:09:05 PM »

หลังจากหันรีหันขวางเรื่องจะปลูกต้นไม้อะไรดีมาหลายเดือน  ก็ได้รับคำชี้แนะจากลุงเอว่าถ้าจะปลูกยางก็ควรจะปลูกตอนนี้   คือปลูกตอนนี้ก็ยังทันว่างั้นเหอะ   ว่าแล้วลุงเอก็ให้โพยพันธุ์ยางมา 3-4 พันธุ์   จึงขอเล่าเรื่อง "เมื่อผมริอ่านปลูกสวนยาง"  ขึ้นมา ณ บัดนี้   ทั้งนี้คิดว่าสำหรับตัวเองจะได้ประโยชน์คือหากมีข้อผิดพลาด  ข้อควรระวังประการใดท่านผู้รู้ที่คงมีอีกมากในเว็บนี้จะได้ช่วยแนะนำ   อีกประการหนึ่งจะได้เป็นตัวอย่างให้มือหัดใหม่ในการปลูกยางอื่นๆ  ได้ดูเป็นตัวอย่าง (ทั้งความล้มเหลวและสำเร็จ  แต่หวังว่าจะสำเร็จมากกว่านะ  ยิ้มกว้างๆ)

(1)
ทำไมเลือกปลูกสวนยาง

เหตุผลประการแรกไม่อยากรวยโดยพึ่งจาตุคาม   ยิงฟันยิ้ม

เหตุผลประการที่สอง อยากปลูกต้นไม้   แต่ไม่อยากปลูกสักเพราะไม่รู้เมื่อไรจะตัดได้   รุ่นลูกแก่แล้วจะตัดได้หรือยังก็ไม่รู้    อีกอย่างสักยืนต้นอยู่อย่างนั้นรู้สึกว่าชีวิตมันจืดชืดไม่มีรสชาด  ไม่มีอะไรตื่นเต้นระหว่างนี้ว่างั้นเหอะ

ไปหาสมุนไพรที่เป็นไม้ยืนต้นมาปลูก ปรากฏว่าแต่ละแห่งก็มีให้เพียงไม่กี่ต้น   หนักเข้าเหลือเพียงอย่างละต้น   เหมาะสำหรับปลูกโชว์แบบที่ต่างๆ มากกว่า   เอามาทำเป็นอุตสาหกรรมไม่ได้   อีกทั้งหากมันขึ้นต้นใหญ่  พวกที่ต้องใช้ต้นใช้รากมาทำยาก็เสียดายที่จะต้องต้ดทิ้งไป

เมื่อจับยามสามตาและปรึกษาลุงเอแล้วจึงเห็นว่าอย่ากระนั้นเลย   ปลูกยางนี่แหละชีวิตมีรสชาดดี   ตั้งแต่ปีแรกก็ต้องภาวนาอย่าให้ฝนขาดช่วง    ต้องคอยลุ้นอยู่สองสามปีให้ต้นมันขึ้นให้ได้     จากนั้นปีที่ 4-6 ก็ต้องลุ้นว่าปลูกแถวนี้ต้นยางจะออกน้ำยางหรือเปล่า    ถ้าไม่ออกก็จะได้ทำใจเอาแต่เนื้อไม้

สรุปก็คือปลูกยางตื่นเต้นเพราะได้ลุ้นมากกว่า   ชีวิตจะได้ไม่ดูราบเรียบเกินไป

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07 กรกฎาคม 2007, 06:55:04 AM โดย Saenchai » บันทึกการเข้า
แสนไชย
Hero Member
*****
กระทู้: 4000


ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: 03 มิถุนายน 2007, 22:26:58 PM »

     (2)
ลายแทงของลุงเอ 

251, 600,  24

ไม่ใช่ใบ้หวยงวดนี้นะครับ   แต่เป็นรหัสยางพันธุ์ดีที่ลุงเอแนะนำให้ไปหามาปลูก
หลังจากสอบถามไปหลายแห่ง   ปรากฏว่าที่ใกล้ๆ แถวพิษณุโลกที่สหายจากภาคใต้หลายคนกำลังมาทำสวนยางที่นั่น
"เขามีพันธุ์บางจะแบ่งให้ด้วย"   แหล่งข่าวแจ้งมา
อย่ากระนั้นเลยวันนี้วันหยุดตรงดิ่งไปดูดีกว่า    ว่าแล้วก็ควบมาสีบรอนซ์ไป อ.พิชัย   เขตต่อกับพิษณุโลก  ไม่ผิดหวังได้พบกับสหายจากภูบรรทัด   มาแต่งงานอยู่ที่นี่แล้วขึ้นไปทำสวนยางที่ชาติตระการ   ทำมาสองปีกว่าแล้ว   ทำอยู่เกือบสองร้อยไร่    บอกว่าขึ้นงามกว่าทางใต้เสียอีก
เรื่องอากาศ เรื่องฝนมีปัญหาไหม   เราถาม
เขาตอบว่า  ไม่มีปัญหา   ว่าแล้วก็พาไปดูแปลงเพาะ  แปลงต้นกล้า
เรานั่งสนทนากัน  เรื่องทางการเมืองแม้แต่เรื่องล่าสุดก็เห็นเหมือนกับเสียงส่วนใหญ่ในบ้านนี้
สุดท้ายได้มาเรียบร้อยแล้วแล้วครับลุงเอ
หวยออกเบอร์ 600
เพราะไม่มีเบอร์อื่นให้เลือก  แต่สหายยืนยันว่าทางใต้ก็ชอบปลูกเบอร์นี้
ตอนนี้สหายกำลังเตรียมต้นกล้าให้   อีกสองอาทิตย์จะไปรับ
ตอนนี้กำลังเตรียมที่ทาง  ไถกลบหน้าดินจะเริ่มวันพรุ่งนี้ครับ
บันทึกการเข้า
แสนไชย
Hero Member
*****
กระทู้: 4000


ดูรายละเอียด
« ตอบ #2 เมื่อ: 04 มิถุนายน 2007, 08:45:41 AM »

     (3)
ปัญหาของเกษตรกร  เกษตรกรไม่ต้องกู้หนี้ยืมสินได้หรือไม่

หัวข้อหนึ่งที่สหายจากภูบรรทัดคุยให้ฟังคือการกู้หนี้ยืมสินของเกษตรกร
ยุคที่ผ่านมาทักษิณให้แปลงสินทรัพย์เป็นทุน   ที่แบบไหนก็เอาไปขอกู้เอาเงินแบงค์ได้
แต่การปลูกมัน ปลูกอ้อยมีความเสี่ยงสูงตามภาวะการตลาด   ชาวบ้านจึงประสบกับภาวะขาดทุนเป็นส่วนใหญ่
เมื่อขาดทุนก็ต้องกู้ต่อ
มิน่า  เวลาขับรถผ่าน ธ.ก.ส. (ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์) ทีไรเป็นต้องเห็นชาวนาชาวไร่เรามาจอดรอคิวกันแน่นทุกแห่ง
ตอนนี้มีปัญหาต่อเนื่อง สหายภูบรรทัดเล่าต่อ
พอขาดทุนสะสม   ดอกเบี้ยมันก็ขึ้นทุกปี   แต่ที่ดินที่ได้มาตอนทักษิณให้เขาห้ามซื้อขาย  ชาวบ้านก็ขายที่ปลดหนี้ไม่ได้
ผมว่าเขากลัวว่าให้ที่ป่าไปแล้ว  ชาวบ้านจะเอาไปขายต่อให้นักสะสมที่ดินกระมัง
สหายตอบว่านั่นก็ใช่  แต่ต้องแยกแยะว่าคนที่มีปัญหาจริงๆ กับพวกที่จะเอาที่ดินไปขายต่อต่างกันอย่างไร
คนที่ทำและเป็นหนี้จริงก็ตรวจสอบจากแบงค์ได้   ปัญหาตอนนี้คือดอกเบี้ยมันไม่ยอมหยุดจากหนี้แสนสองแสนกลายเป็นหลายๆ แสนไม่มีทางปลดหนี้ได้
ถ้าเป็นผมผมจะให้ขายเอาเงินไปใช้หนี้เสีย    เขาจะได้ไปเริ่มต้นที่ใหม่ได้ไม่ติดกับชะนักของเดิม  สหายเสนอความเห็นอย่างแข็งขัน

เรื่องนี้ผมก็เคยเห็นมาหลายครั้ง   แม้แต่การค้าขาย  บางคนค้าขายไม่ดีก็ยังจะกู้เงินซื้อของเข้าร้านอยู่นั่นแหละ    สุดท้ายทั้งค่าผ่อนบ้านผ่อนของ  ค่าดอกเบี้ยทั้งในและนอกระบบก็เล่นงานอย่างหนัก   หากเขาตัดสินใจขายร้านเดิมไป  แล้วไปหาเช่าอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกันก็พาตัวให้รอดไปได้   แต่ด้วยความเสียดายที่    กัดฟันกอดของเดิมอยู่อย่างนั้น   สุดท้ายทั้งสินค้าและบ้านช่องเรือนชานก็ถูกเจ้าหนี้ยึดเอาไปหมดจนประกอบอาชีพไม่ได้
บันทึกการเข้า
arunprapa_w
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #3 เมื่อ: 05 มิถุนายน 2007, 22:37:21 PM »


 

 ตัวนี้ของลุงพิณ กินทุกอย่าง พิซซ่ากล้ายาง ยิงฟันยิ้ม




บันทึกการเข้า
ยอนละไม
Full Member
***
กระทู้: 388


ดูรายละเอียด
« ตอบ #4 เมื่อ: 05 กรกฎาคม 2007, 19:34:54 PM »

เป็นเวรเป็นกรรมจริง ๆ ครับกับการเผชิญหน้ากับไมยราบยักษ์พืชเอเลี่ยน เพราะมันทนแล้งก็เก่ง น้ำท่วมมันก็อยู่ได้ และงามเสียเหลือเกิน มีทางเดียวครับพี่หมอ ต้องขุดรากถอนโคนเท่านั้นแหละครับ วิธีอื่นยังไม่เคยเห็น หรือถ้าไม่เช่นนั้นก็ต้องอดทนรอคอยให้ต้นยางยืนต้นสูงจนคลุมไม่ให้แสงส่องถึงไอ้เจ้าไมยราบยักษ์ มันก็จะค่อย ๆ เฉาตายเพราะพืชชนิดนี้มันอยู่ได้เพราะมีแสงแดดจัดครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05 กรกฎาคม 2007, 19:41:15 PM โดย ยอนละไม » บันทึกการเข้า
AK 47
Newbie
*
กระทู้: 10


ดูรายละเอียด
« ตอบ #5 เมื่อ: 05 กรกฎาคม 2007, 20:20:06 PM »

พี่แสน  คิดถูกแล้วที่ปลูกต้นไม้  ต้นอะไรก็ช่วยๆกันปลูกไปเถอะโลกมันร้อนเหลือเกิน  แดดก็แจ่มมากๆ  แต่ว่าไปแล้วยางนี่ผมก็หวาดๆเรื่องราคาอยู่  เพราะปลูกกันเยอะมากทั้งเมืองไทย  เมืองลาวก็ปลูกกันเป็นบ้าเป็นหลัง  ส่วนผมปลูกสักไว้เยอะก็แทบฟันทิ้งเหมือนกัน   มันติดขัดข้อกฎหมายเยอะมาก  แต่ตอนนี้ก็ขึ้นทะเบียนได้แล้ว ได้ฆ้อนแล้ว  เอะก็ไม่เลวแฮะมีคนมาถามซื้อพอสมควร  คิดว่าเก็บไว้อีกซักห้าปี  คงได้หลายเงิน  ถ้าเริ่มปลูกซักอายุ  สามสิบ แก่ไปไม่จนแน่นอน  ส่วนยางทางทองผาภูมิ  เมืองกาญจน์ก็ปลูกกันเยอะมาก  สหายเราที่ไปอยู่ทางนั้นก็ปลูกกันเป็นล่ำเป็นสัน  มีบทเรียนก็ขอแลกเปลี่ยนกันครับ
บันทึกการเข้า
บักวี สีวิดทะยาสาด
Full Member
***
กระทู้: 222

http://www.oknation.net/blog/bucwee


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #6 เมื่อ: 06 กรกฎาคม 2007, 08:00:03 AM »

55555555555555555
ท่านน้องหมอแสน
อย่าไปเชื่อข่าวลือไดๆทั้งสิ้นในกานกำจัดไมราบยัก
ที่ใครๆแนะนนำมานั้นมันเนการ เลี้ยงไข้

ที่เดดขาด แน่นอนที่สุดที่มใช้ได้ผนและพิสุดแล้วมาหลายชั่วคน
คือ

ขายที่ให้นายทุนครับ


จำไว้ใส่ใจ  ไมราบยักไม่ชอบอยุ่ในหมู่บ้านจัดสันครับ
บันทึกการเข้า

แสนไชย
Hero Member
*****
กระทู้: 4000


ดูรายละเอียด
« ตอบ #7 เมื่อ: 06 กรกฎาคม 2007, 08:50:24 AM »

มีคนแซวมาว่าผมหาเรื่องริอ่านไปเป็นสวนยางทำไม  ว่างนักเหรอ
ผมตอบว่าก็ทีน้าเหวงของผมยังไม่ต้องทำมาหากิน  เดินสายไฮปาร์คที่นั่นที่นี่ทุกวันไม่ต้องทำมาหากินก็ยังทำได้
แหม ผมจะเลียนแบบน้าเหวงโดดร่มไปปลูกยางบ้างไม่ได้หรืออย่างไร  ยิงฟันยิ้ม

ตั้งแต่ริอ่านปลูกยางตอนนี้ก็ต้องคอยฟังข่าวพยากรณ์อากาศทุกวัน
วันทำงานก็ภาวนาฝนอย่าตก  คนทำงานจะได้ออกไปปลูกได้สะดวกไม่แฉะน้ำฝน
พอปลูกเสร็จก็ภาวนาให้ฝนตก  เพราะกลัวที่ปลูกไว้มันจะตาย
แต่เวลาตกก็เอาแค่พรำๆ พอ  อย่าตกมากเดี๋ยวดินจะแฉะ  ต้นยางตายอีก
เออ ชักเข้าเค้าว่ากำลังจะมีชะตากรรมแบบชาวเกษตรกรเขาบ้างแล้วเหมือนกัน  ตกใจ
บันทึกการเข้า
old clumsy
Hero Member
*****
กระทู้: 1769

ดุลยภาพคือทางรอด


ดูรายละเอียด
« ตอบ #8 เมื่อ: 06 กรกฎาคม 2007, 12:40:20 PM »

เรื่องไมยราบยักษ์ นี่ของยากเลยสำหรับเกษตรกรมือเก่ามือใหม่ ฆ่าไม่ตายทำลายไม่หมด
ขายที่ให้นายทุนเป็นข้อคิดที่ดี ยิงฟันยิ้ม แต่ผมว่าไม่มันส์เท่าสู้กะมัน ปล้ำกะมัน  ถือจอบไปฟันหัวมัน..

ผมว่าน้องยอนพูดถูกนะ ขุดมันออกแล้วปลูกไม้ใหญ่คลุม ปราบได้ทั้งหญ้าคา หญ้าสารพัดชนิด และไมยราบยักษ์

เรื่องทำสวนยางของลุงแสนไชย ผมว่าอย่าไปกลัวคนแซว

อีกหน่อยคนที่แซวอาจต้องอิจฉา  ยิ้มเท่ห์

เพราะเวลากรีดยางได้ รายได้ประจำดีกว่าบำนาญ แถมมีเวลาไปทัวร์ป่าทุกเขตงานเป็นเดือนๆแบบป้าบ๊วยกะลุงatm    ยิงฟันยิ้ม น่าอิจฉาจะตาย

ผมก็อยากทำสวนยางแต่มีปัญหาอย่างเดียวคือไม่มีที่ดินแปลงใหญ่พอ 
อย่างเก่งก็ทำสวนกระจุ๊กกระจิ๊ก โน่นนิด นี่หน่อย ประเภทผักสวนครัวรั้วกินได้มั่งไม่ได้มั่ง เผื่อไว้

เผื่อว่าโลกร้อน น้ำท่วม ฟ้าฝนแปรปรวน เกิดข้าวยากหมากแพงอย่างน้อยเราก็มีกิน

ผมชอบการทำสวนมาแต่ไหนแต่ไร  สมัยอยู่ป่าก็เคยถูกปลดไปทำสวนคนเดียวเกือบ 1 ฤดูการผลิต เรียกว่าปลูกผักเลี้ยงกองทหาร ได้ผลมั่งไม่ได้มั่งก็ยังทำให้สหายมีผักจิ้มแจ่วกิน

ยามแก่เฒ่าลง มีโอกาสก็อยากจะทำสวนเองบ้าง อยากปลูกอะไรก็ปลูก

นี่ก็ปลูกไปแล้วสารพัดจนงงตัวเองเหมือนกันว่าจะทำอะไรแน่ มีทั้งกล้วยไม้ดอก กล้วยไม้ป่า ต้นไม้ป่าประเภทประดู่ พยุง พยอม ตะเคียนทอง  สัก ชิงชัน มะค่าโมง ไม้แดง ไม้เลี่ยน สะเดา ศรีตรัง ไผ่กินหน่อ  ไผ่ลวก ไผ่หวาน ฯลฯ อย่างละสิบต้นยี่สิบต้นปลูกเป็นแนวรั้วไว้ อันนี้ก็ไว้ลองเทอม 20 ปี ตอนนั้นอายุคงจะ 70 กว่า เอาไว้ค่อยตัดไปขายเป็นค่ารักษาตัวยามเจ็บไข้ ไม่ต้องพึ่งบ.ประกัน ยิ้มกว้างๆ

ยังมีไม้หายาก(ตามเขตงาน) ไม้พลองจากร่องกล้า ว่านหัวครูจากตะวันตก ชงโคไฟจาก 514 แม้แต่เสี้ยวดอกขาวจากน่าน คูณแดง คูณชมพู คูณม่วง ( อันนี้ต้องซื้อมา   ยิ้มกว้างๆ )

ปาล์มในประเทศก็มีนะ เช่นเจ้าเมืองตรัง เจ้าเมืองถลาง กะพ้อสี่สิบ ศรีสยาม กะพ้อหนู กะพ้อบ้าน จั๋งใต้ หมากนเรศวร ฯ

 ปาล์มต่างประเทศมีปาล์มเจ้าหญิงคอแดง(สงสัยกินเหล้ามาก) เคราฤาษี ขุนหมากรุก หงษ์เหิร หงษ์ทอง อ้ายหมี หมีเทา ตาลฟ้า ตาลแดง ตาลเหลือง  พ้ออินโด ปาล์มมือเสือ  ซาบาลปาล์มเมตโต หมากเขียว หมากนวลคอทอง ปาล์มเชอรี่ จั๋งญี่ปุ่น  และที่ซื้อมาป้ายชื่อหายจำไม่ได้อีกหลายต้น ฯ  อย่างละ 2 ถึง 10 ต้น มีตั้งแต่เก็บเม็ดมาเพาะ และซื้อมาต้นเล็กๆก็มี ตายมั่งรอดมั่ง

ปรงต่างๆ เช่น ปรงเขาชะเมา ปรงเขาสามร้อยยอด ปรงเขาใต้ ปรงเขากาญจนบุรี มะพร้าวเต่า  ( ยังขาดปรงเขาสระบุรีของยายน้องร๊อกกี้ เมื่อไหร่จะเอามาให้ หือ. ยิงฟันยิ้ม )

พวกอโสก นี่ก็หลายพันธุ์ ทั้งอโสกระย้า(พม่า) อโสกพวงชมพู อโสกพวง  อโสกสปัน อโสกเขาแดง  อโสกเขาส้ม อโสกเขาเหลือง(ศรียะลา) อโสกน้ำ  ที่ตายไปก็หลายต้นเช่นอโสกขาว ยังหามาแทนไม่ได้  กะว่าจะทำเป็นลานอโสกให้กามนิตจีบวาสิฎฐี ( ลูกนะ ไม่ใช่พ่อ )

ไม้ผลก็มีนะ ขนุน มะม่วง ส้มโอ มะเฟือง  มะยงชิด มะพร้าวน้ำหอม มะรุม มังคุด ลองกอง ทุเรียน สะตอ ฝรั่ง เชอรี่ กล้วยหอม น้ำว้า แม้แต่เล็บมือนางของป้าป่าพนที่ผมเคยให้พันธุ์ไป ตอนนี้ที่บ้านหมดพันธุ์ ก็ยังเอากลับมาปลูกไว้ ( ขึ้นงามเชียวป้า   ยิ้มกว้างๆ )
  อยากกินอะไรก็ปลูกเอาไว้ แม้กระทั่งพวกสมุนไพรนี่ก็เยอะ อบเชย ไพล ขมิ้น ขิง มะกรูด มะนาว  ฯ   ยังจะหาปลูกอีก (รอแต่ออเดอร์ของป้าดวงนี่แหละ  )

พวกไม้ป่า  ไม้ดอกหอม ไม้หายาก ปาล์มต่างๆเอาไว้เป็นต้นพันธุ์ เผื่อไม้โตเต็มที่ให้ดอก ให้เมล็ด ไม่มีอะไรทำก็เอาเม็ดมาเพาะขายเป็นไม้สวยงาม ไม้ประดับ  อันไหนใหญ่เกะกะเอาไว้ค่อยล้อมออกขาย

ขุดบ่อ แล้วปล่อยปลาแรด ปลายี่สก ปลานวลจันทร์ พวกปลากินพืช เผื่อไม่ได้ให้อาหาร ให้มันหากินเอง
นอกจากนี้ยังปลูกไม่ประเภทเลี้ยงนก เช่นหว้า ชำมะเลียง ไว้ให้นกกิน  ไม่ใช้ยาฆ่าหญ้า เรียกนก เรียกแย้  เดี๋ยวนี้ที่สวนมีนกบินว่อนโฉบแมลงทั้งวัน แย้ วิ่งลงรูเป็นที่สนุกสนาน นกคุ่มก็มาอยู่ นกจาบดิน เด้าดิน บินกันพรึบๆ ฟังเสียงร้องได้ทุกเช้า   ..ที่เป็นอย่างนี้ได้ก็ต้องคอยห้ามสวนข้างบ้านไม้ให้ฉีดยาฆ่าหญ้า   ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ใช่ไม๊ลุงใหญ่

 ยิ้มเท่ห์ ยิ้มกว้างๆ  ทำไปทำมา เดี๋ยวนี้ผมกลายเป็นเกษตรกรตัวดำเหนี่ยงแล้ว  แต่ก็รู้สึกดี แข็งแรงขึ้น

ผมว่า นอกจากปลูกยางแล้ว จะเอาแบบสวนสมรมของผมก็ได้นะ 

และที่สำคัญต้องพยายามหลีกเลี่ยงสารเคมี  ใช้สารสกัดชีวภาพกำจัดแมลง ใช้ปุ๋ยหมัก ปุ๋ยคอก ปุ๋ยอินทรีย์ ปลูกหญ้าแฝกเป็นคั่นๆ ดักตะกอนและน้ำ กันหน้าดินถูกชะล้าง ปรับปรุงดินด้วยการปลูกถั่วเขียวคลุกไลโซเบี้ยม

จึงขอเชียร์ลุงแสนไชย  อย่าไปฟังเศรษฐี เรามาเป็นเกษตรกรกันดีกว่า..รับรอง โลกร้อน เศรษฐกิจล่ม เราอาจจะรอดได้  อย่างน้อยก็ไม่อดตายล่ะทีนี้ ..... ยิงฟันยิ้ม ยิ้มกว้างๆ ยิ้มเท่ห์ 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06 กรกฎาคม 2007, 13:06:16 PM โดย old clumsy » บันทึกการเข้า

สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์เสมอ...จงอย่าสำคัญตัวผิด ยิ้มเท่ห์
atm
Hero Member
*****
กระทู้: 1562



ดูรายละเอียด
« ตอบ #9 เมื่อ: 06 กรกฎาคม 2007, 20:59:52 PM »

เรื่องวัวนี้ต้องระวัง
วัวไม่รู้หรอกว่าต้นยางมันเป็นเช่นไร
ขวางข้าๆเหยียบแหลก
รากยางโดนวัวเหยียบก็ตายได้ครับ
สรุปครับ ห้ามเลี้ยงวัวในสวนยาง     
บันทึกการเข้า
บักวี สีวิดทะยาสาด
Full Member
***
กระทู้: 222

http://www.oknation.net/blog/bucwee


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #10 เมื่อ: 06 กรกฎาคม 2007, 22:22:49 PM »

ปลานิลอยุ่กะวัวได้

อย่าเสียเวลาปลุกยางเองท้าวแสน
ชื้อของท่านเอทีเอม  ก็จบ
มีเวลาได่ไปใหนต่อใหนสมอยาก
บันทึกการเข้า

yai
Newbie
*
กระทู้: 68


ดูรายละเอียด
« ตอบ #11 เมื่อ: 07 กรกฎาคม 2007, 00:06:01 AM »

วันนี้ไปขอกล้าไม้จากสถานีเพาะพันธุ์พืช  กรมป่าไม้
สาขาพุทธมณฑล  ได้ต้นสะเดามา 100 ต้น  ต้นหว้า
10  ต้น และต้นสมอพิเภก  10  ต้น จะไปปลูกเสาร์หน้า
เรื่องหญ้าคา มีคนเขาบอกว่าให้ขุดรากขึ้นมาตากแห้ง
แล้วชั่งกิโลขายได้  เป็นสมุนไพร นำไปเข้ายาต้มได้
ตาเฒ่าคิดดู  ในสวนมีหญ้าคาเยอะมาก ไม่ต้องเสีย
เงินซื้อยาฆ่าหญ้า  ขุดหญ้าคาขายดีก่าว คราวนี้รวย
แน่   ไม่ต้องพึ่งท้าวจัตุคามก็ได้   55555
บันทึกการเข้า
แสนไชย
Hero Member
*****
กระทู้: 4000


ดูรายละเอียด
« ตอบ #12 เมื่อ: 07 กรกฎาคม 2007, 06:58:01 AM »

ข้อเสนอน้าวีสุดยอด  ตกใจ เจ๋ง ยิงฟันยิ้ม ยิ้มกว้างๆ

รากหญ้าคาทำยาจริงๆ ครับ
ขุดขึ้นมาตากแห้ง   ได้รากใหญ่ๆ ยิ่งดี
กินแก้ร้อนใน  ขับปัสสาวะ  ปัสสาวะเป็นเลือดดีนักแล
นึกถึงรากหญ้าคา  ยังมีรากต้นอ้อ ต้นแขม  เป็นยาทั้งนั้น  จะสดหรือแห้งก็ได้
แล้วจะรวบรวมมาเสนอว่าเขาเอาไปทำอะไรบ้าง  แปรรูปยังไง  ราคาปัจจุบันเท่าไหร่ 
แถวๆ เมืองกาญจน์ก็อย่าลืมหญ้าแห้วหมูนะครับ  แต่ต้องเลี้ยงให้หัวใหญ่ๆ  เขาว่าแห้วหมูเมืองกาญจน์ดีที่สุด 
บันทึกการเข้า
ดวง
Hero Member
*****
กระทู้: 1098


ดูรายละเอียด
« ตอบ #13 เมื่อ: 07 กรกฎาคม 2007, 09:06:20 AM »

 ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ
ลุงใหญ่ที่ เฉียบจัง แปร วัชชพืชให้มีคุณค่า
รากหญ้าคา เข้ายาขับปัสสาวะอย่างดีค่ะ มีบอกไว้ในตำราสมุนไพรไทยเหมือนกัน
และหญ้าแห้วหมูนี่อีกตัวที่เป็นสุมนไพรที่ดีเยี่ยม อยู่ในตำรับยาที่ใช้บำรุงร่างกายหลายตำรับ
ถ้าลุงพบในที่ส่วนที่ไร่ ก็ขุดมาตากแห้ง ชั่งกิโลขายได้เลย อย่าไปขุดมันทิ้ง
บันทึกการเข้า
old clumsy
Hero Member
*****
กระทู้: 1769

ดุลยภาพคือทางรอด


ดูรายละเอียด
« ตอบ #14 เมื่อ: 07 กรกฎาคม 2007, 12:10:14 PM »

เรื่องหญ้าแห้วหมูนี่จริงครับ
สมัยที่ผมไป"ฝังตัว"  ยิงฟันยิ้ม  (ทำเป็นเรื่องลึกลับ)ก่อนเข้าป่า   ผมไปอยู่ที่กิ่งอ.สนามชัยเขต แปดริ้ว  ที่นั่นมีแห้วหมูมาก ตอนนั้นศึกษาเรื่องสมุนไพรอยู่พอดี เพราะจัดตั้งบอกว่าต้องใช้   ก็เลยลองเอาหญ้าแห้วหมูที่ขึ้นบนแปลงปลูกผักมาต้มกิน
ขุดขึ้นมาแล้วเอามาตากแดด ตัดเอาแต่รากเป็นปมอย่างกะเม็ดถั่วลิสง
ต้มออกมารสชาดเหมือนถั่วลิสงต้ม 
กินแล้วปู้ดป้าด ปู้ดป้าด ทั้งคืน  ขับลมดีนักแล

แต่พอเข้าไปอยู่ป่าไม่ยักได้ใช้แฮะ เพราะไม่มีแห้วหมูให้ใช้
ลุงแสน กับป้าตุลาพูดถึงเลยนึกขึ้นมาได้  รู้สึกว่าที่สวนลุงใหญ่จะพอมีอยู่นะ  แต่ที่แน่ๆ  ดองดึงที่สวนลุงใหญ่นี่เยอะจริงๆ
ปีนี้ยังไม่เห็นดองดึงโผล่จากดินขึ้นมาเลย  ปีที่แล้วชูเถาชูดอกสวยงามมาก
ผมว่าขุดดองดึงใส่กระถางไปขายนี่ได้เงินเร็วดีเหมือนกันนะ  ผมเห็นเขาขายกระถางเล็กตั้ง 80 - 100 บาท

ถ้าจะปล่อยทิ้งไว้แล้วรอเก็บเอาหัว ก็ต้องหมายจุดไว้ให้ดีๆ  ไม่งั้นลืมหมด
และห้ามใช้ยาฆ่าหญ้าเด็ดขาด เดี๋ยวหัวดองดึงเดี้ยงไปด้วย จริงไม๊ลุงใหญ่   ยิงฟันยิ้ม 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07 กรกฎาคม 2007, 12:11:47 PM โดย old clumsy » บันทึกการเข้า

สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์เสมอ...จงอย่าสำคัญตัวผิด ยิ้มเท่ห์
หน้า: [1] 2 3 ... 15   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP จดโดเมน และโฮสติ้ง | บริษัท Voip และ Asterisk | โทรศัพท์ voip ราคาถูก | หัดใช้ Asterisk ด้วยตัวเอง
Powered by SMF 1.1.20 | SMF © 2006-2009, Simple Machines
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!